Een zeilreis zorgt voor veel leermomenten. Een belangrijke daarvan is dat je alles moet nemen zoals het komt. Het is wat het is… dat roepen we vaker dan ons lief is. Zo is het ook met sommige bestemmingen waar je onverwacht niet naartoe gaat, of maar heel kort kunt blijven. In dit stukje wat heerlijke plekjes… om nog eens naar terug te gaan als we meer tijd hebben 😉

We beginnen met muziek:
Van vóór naar achter, van links naar rè..hèchts!

Voordat ik in dit stukje in sneltreinvaart mooie plekjes voorbij laat komen maken we eerst nog even een oversteekje. Bij vertrek uit Engeland werden we aan het eind van de Solent uitgezwaaid door een natuurlijke bezienswaardigheid: the Needles, drie indrukwekkend grote krijtsteen rotsen die uit de zee oprijzen aan de westelijke punt van het eiland Wight. De foto doet de puntige witte rotsen misschien geen recht, maar vanaf het dek was het uitzicht zeer de moeite waard. Zodra de Needles uit het zicht waren zagen we een tijdje nergens land, voor ons (en achter ons en naast ons) lag de open zee.

https://www.tumblr.com/sailinghalea/700446433714765824

We varen ‘recht’ naar beneden richting Alderney. Het bootje in de animatie hierboven schommelt al een beetje, maar in het echt was het nog een tikkie erger! Alsof we in een pan soep zaten van een reus die graag roert. Herhaaldelijk probeerde ik het te filmen, maar je ziet dan helemaal niet hoe erg we bewogen. Het ziet er gewoon uit als een tochtje op zee. De golven heb ik nog wel gevangen in een video en Merlijn heeft een filmpje gemaakt van haar zeiljas die aan het haakje hangt te bengelen. Uiteindelijk heb ik ’s ochtends in de haven van Alderney gefilmd hoe we daar nog lagen te rollen. De deining hield namelijk niet op in de haven, maar denderde vanuit zee gewoon zo de havenmond binnen.

https://www.tumblr.com/sailinghalea/700441354373906432

https://www.tumblr.com/sailinghalea/700442332683796480

https://www.tumblr.com/sailinghalea/700439949710966784

Oké, niet blijven hangen bij dit onderwerp… we moeten door… start de muziek maar weer op met een nieuw nummer: “Opzij opzij opzij opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats!”

Bliksembezoek #1

Het eerste eiland waar we wel langer zouden willen blijven: Alderney. Het eiland valt onder de Britse kroon, ligt vijftien kilometer voor de Franse kust van Normandië en is het noordelijkste van de Kanaaleilanden. Het is het eerste eiland dat wij tegenkomen en we voelen ons er gelijk thuis. Het is een zonnig knusse britsfranse versie van een klein Waddeneiland. Het was feest die week, dus we werden ook nog getrakteerd op een vuurwerkshow. Best seats in town!

Overigens viel de temperatuur van de zee vies tegen. Het ziet eruit alsof je er zo in kunt duiken, maar je moest het echt bij dippen houden. Bij langer zwemmen verloor je namelijk direct de controle over je ledematen. Brrrrrr! Pas voorbij Porto werd de zee goed zwembaar… en dat duurt nog een paar blogjes.

Oh ja een beetje doorlezen, we moeten weer verder, want we krijgen een opstapper aan boord in Guernsey. Hopsaké, op naar bliksembezoek nummer twee.

Bliksembezoek #2

Dus varen we twee dagen later in twee uurtjes naar St. Peter Port, Guernsey. Daar hebben we eerst een dagje het stadje verkend (en totaal geen foto’s gemaakt?!) en zijn we op jacht gegaan naar een nieuwe zwembroek voor pappa (ook daar zijn geen fotos van 😂). De volgende middag kwam Cees, een ex-leerling van Frank die op het eiland woont en werkt, even bij ons op bezoek. ‘s Avonds nemen wij de bus naar de kust voor een smakelijk etentje buiten de deur en een prachtige zonsondergang die Merlijn heeft vastgelegd (werkelijk waar: de enige twee foto’s van ons bezoek aan Guernsey, het is een schande!).

De bustrip is een verhaal op zich omdat internationale betaalkaarten niet werken aan boord van de bussen op Guernsey(?!?) en met cash betalen kan al helemaal niet(!?!). Op zich zijn de kaartjes uitzonderlijk goedkoop, maar de buschauffeur was onvermurwbaar en dus waren wij acuut afhankelijk van liefdadigheid. Gelukkig blijkt dat ruim aanwezig op dit prachtige eiland. Op de heenweg betaalde een mevrouw onze reis en op de terugweg hebben we twee jongemannen aangesproken bij de halte en ons verhaal uitgelegd. Zij waren direct bereid het bedrag voor te schieten. Dat is toch super aardig?! Al deze weldoeners wilden van ons eerst geen geld aannemen, mede omdat die busritjes zo goedkoop zijn, maar dat vonden wij toch wat te ver gaan. We hebben ze dus netjes terugbetaald.

Aan het eind van de avond stapt Dirk volgens planning aan boord.

Al vanaf het eerste moment dat we het over deze zeilreis hebben -en dat is echt heel lang geleden- heeft Dirk geroepen dat hij graag met ons mee vaart en het begint erop te lijken dat dat nu echt gaat gebeuren.

Het is goed weer, dus geen tijd te verliezen, allemaal nu naar bed, morgen vroeg vertrekken!

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats… hebben jullie dan zo’n ongelofelijke haast? Nee, dat valt natuurlijk mee! Maar Frank wilde graag Biskaje oversteken in augustus vanwege de grotere kans op goed weer in deze baai die bekend staat om ruwe zee en zware stormen. Wij waren begin augustus In Guernsey en dus wilden we vlot richting Frankrijk. Je weet namelijk niet of je gelijk een weerwindow hebt om Biskaje over te steken als je eenmaal in Frankrijk bent.

Frankrijk we komen eraan!

Dirk filmde ons vertrek uit Guernsey. In ieder geval nog iets in beeld gebracht 😅. We hebben allemaal een goede reden om terug te gaan, want we hebben veel te weinig gezien van deze heerlijke Kanaaleilanden!

https://www.tumblr.com/sailinghalea/700439987411402752

Bliksembezoek #3

Roscoff (FR) is de plaats van bestemming en na een rustige overtocht komen we ’s avonds aan. We eten aan boord en duiken daarna onze bedden in. Roscoff heeft een fijne jachthaven met om de hoek een paar oogverblindend mooie instagram-waardige baaitjes met heerlijke strandjes waar we weer geen enkele foto van hebben, maar wel een dappere duik in de zee hebben genomen… nog steeds heeeel koud, maar doordat het zomers warm en zonnig weer was kon je iets langer in het water blijven zonder ernstige bevriezingsverschijnselen 😉.

Het dorpje zelf is ook de moeite waard. Sfeervol en levendig, met nauwe straatjes en leuke restaurantjes. Het grote verval bij eb en vloed legt de vissershaven volledig droog.

Ons korte bezoek doet deze plaats dus geen eer aan, want als je googelt op ‘Roscoff’ zul je zien dat dit een prachtig deel van Bretagne is. Dus deze kan ook op het lijstje van: nog een keer te bezoeken!

We wachten nog een dag of 2 op een goed moment om Biskaje over te steken. We maken geen tussenstop in Brest, maar gaan in 1x vanaf Roscoff.

We smeren onze keel en zingen nog een laatste keer:
“We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgááán, we kunnen hier niet blijven, we kunnen hier niet langer blijven stááán… want de eerste meerdaagse overtocht komt erááán!”