Van Mindelo (Kaapverdië) naar Bridgetown (Barbados) in 12 dagen en 9 uur. En ja, dat is best snel!

Wij gingen ervan uit dat we minstens 15 dagen onderweg zouden zijn. Er zijn genoeg overstekers die er zelfs langer over gedaan hebben. Maar de wind was ons goed gezind en Halea ging als een speer.

En, als je het wat preciezer bekijkt: eigenlijk begon ‘de oversteek’ op de Canarische eilanden. Opstapper Dirk-Jan pikten we op in Tenerife en toen de wind richting de Kaapverden begon te blazen is Erik opgestapt op het kleine eilandje La Gomera.

We zijn met onze opstappers in 5 dagen van La Gomera naar Mindelo gevaren. Ook een vlotte zeiltocht, waarbij gelijk bleek dat met z’n vieren nachtdiensten draaien eigenlijk betekent dat je maar 1x per nacht aan de beurt bent. Dat is echt luxe!

Het vertrekken vanaf Mindelo liep helaas niet helemaal volgens planning (what else is new?!), want de dag voor kerst was de hogedrukslang van de watermaker gesprongen… en ja, dat ding hadden we in NL juist aangeschaft voor vers water tijdens de oversteek… toch bleef tot het laatste moment onzeker of we met een werkende watermaker zouden vertrekken, want koop maar eens een hele speciale hogedrukslang in een Afrikaans land. Uitdaging nummer… geen idee, ik ben de tel kwijt!

We hebben in dit geval de uitspraak ‘Beter een goede buur dan een verre vriend’ in de praktijk gebracht en uiteindelijk een handige klem uit onze voorraad geruild tegen een stukkie slang uit de voorraad van de buurman. Ruilhandel, lekker basic, net als ons zeilende bestaan.

En zo kwam het dat we kerstavond en eerste kerstdag in Mindelo doorbrachten om uiteindelijk op tweede kerstdag rond 14 uur echt te vertrekken.

Er werd goede wind voorspeld voor alle dagen van de trip, maar hoe verder je vooruit kijkt hoe minder accuraat de voorspellingen zijn en daarom gebruikten we onderweg iedere dag de satelliet ontvanger voor het binnenhalen van het weer (gribfiles) en plaatsten we gelijk op de speciale tracking website van PredictWind onze gps locatie met een kort berichtje. Satelliet data is zeer kostbaar, dus foto’s, video of andere luxe communicatie-uitingen zijn uitgesloten. Daarom nu een iets uitgebreidere variant, mèt wat beeld.

Update #1 27/12/2022

We gingen de hele nacht als een speer, soms zelfs 9 knopen! Daarom de genua maar ingerold, want met 20-25 knopen wind, uitschieters naar 30 knopen en hele hoge golven was slapen en wacht draaien een hele uitdaging. Nu, in de middag, is het ietsje stabieler en kunnen we een beetje bijkomen.

Update #2 28/12/2022

De nacht van dinsdag op woensdag werden we gepest door squalls, buien die vergezeld gaan van woeste wind. De woeste wind achtervolgde ons de dag in, weer haalden we snelheden van 9 knopen en zelfs met 2 riffen in het zeil gingen we nog dik 8!
Comfortabel is het niet, want de golven zijn hartstikke hoog. Sommige zijn zo hoog dat ze over Halea heen komen, de ramen blijven dicht, ookal is het hartstikke warm… maar toen we toch één keertje wat open hadden in de keuken… je raadt het al, dat werd dweilen! Toch wordt er in de kuip keihard en enthousiast meegezongen met de playlist van opstapper Erik. Helaas is Dirk nog steeds een beetje zeeziek. Hopelijk zingt hij binnenkort weer mee 🎤

Update #3 29/12/2022

Gisteren was er veel wind voorspeld en dat bleek meer dan te kloppen. We hebben flink door kunnen varen en hebben nu nog zo’n 1500 van de 2000 mijl te gaan.
Vanmiddag heb ik wentelteefjes gebakken van ons ‘oude’ brood. Olivia’s favoriete lunch! De hele crew heeft ervan genoten. Het is iets rustiger weer en dat is ook goed voor de nachtrust… nu hopen dat het weer even zo blijft.

Update #4 30/12/2022

Hoge golven, maar minder kort op elkaar, dat betekent een stuk minder ‘geschud en gebonk’ en daar zijn wij best blij mee! Ook Dirk voelt zich gelijk iets beter. Olivia heeft zelfs iets aan school gedaan en daarvoor verdient ze een dikke pluim 👍🏻

We zijn een tijdszone gepasseerd en hebben onze klokken een uur verzet. Drie uur tijdsverschil met Nederland nu. En hoe groter het tijdsverschil hoe verder weg je je voelt. Herken je dat?

Update #5 31/12/2022

OUDJAARSDAG! We sluiten het jaar af midden op de Atlantische oceaan, dat is echt wel uniek te noemen hè!?

Wat onze plannen zijn? Nou, we hebben een variant op de pannenkoek gebakken met rozijntjes, stukjes appel en kaneel, een knipoog naar oliebol en appelflap. En om 24:00 gaan we dansen onder de kerstverlichting die we speciaal hiervoor onder de bimini hebben gehangen. Champagne drinken we pas als we aangekomen zijn op onze bestemming.

ACHTERAF: Nou dat ‘dansen’ is helemaal niets geworden hoor! Iedereen was moe, want het was midden in de nachtdiensten 😂 Dus we hebben elkaar even de beste wensen gewenst onder de verlichte bimini en daarna was het weer business-as-usual en bleef ik alleen in de kuip achter. Spannender kan ik het niet maken 😬😊

Update #6 01/01/2023

NIEUWJAARSDAG!
Dirk was vandaag op zoek naar ‘iets dat stinkt’ in zijn slaapkamer. Overal werd aan gesnuffeld en potentiële veroorzakers werden zonder eerlijk proces direct verbannen of zelfs overboord geknikkerd. Ik opperde verschillende stank leveranciers, waaronder een totaal verkeerd gevlogen vliegende vis… Oké, mijn idee klonk onwaarschijnlijk, want midden in de nacht op de hele-hele-hele grote oceaan een raampje van 20×40 cm invliegen… dat is ronduit spectaculair te noemen… Maar, het bleek dus echt zo te zijn! Het kleine visje lag verstopt onder de slippers in een hoekje waar het donker is, de oogjes wijd open, vol verbazing: “WTF?! Net vloog ik nog en nu heb ik slippers aan?” Om zijn uitzonderlijke prestatie toch nog een beetje ruchtbaarheid te geven vertel ik dit verhaal aan jullie. Delen mag natuurlijk!

Ondertussen bereiken wij het midden van onze grote oversteek. Vanavond rond 23 uur (onze tijd) zitten we op DE HELFT: 1015 zeemijl!
We houden de komende dagen een goede wind en we hopen dus dat we qua tijd ook halverwege zijn, maarrrr als je zeilt dan weet je dat dat soort dingen niet te voorspellen zijn.

Update #7 02/01/2023

Ik had zin in thee, maar mijn thermosbeker houdt de boel altijd goed warm dus ik had nog ruim de tijd om het deeg voor het bananen brood te bereiden. Toen dat stond te rijzen ging ik in de kuip mijn theetje drinken. GATVER ZOUT! Na de eerste verbazing ontstonden de vraagtekens. Hoe kan ons zoete water zout geworden zijn?

We kwamen er al gauw achter dat het om de achterste tank ging. Dat betekent dat we in ieder geval het watermaker-water uit de voorste tank koesteren en bijvullen… en daar kwam het volgende probleem, de hogedruk-aansluiting die in Kaapverdië aangepast was was nog niet helemaal goed en dus moesten we klussen.

Ondertussen komen de golven van alle kanten, waait het keihard, en draait de wind steeds een beetje waardoor onze melkmeisje-opzet onder druk komt. Erik houdt dat alles constant in de gaten, terwijl Frank en ik de slaapkamer in duiken (dat klinkt romantischer dan het lijkt, de watermaker woont onder ons bed) en dan ziet Dirk een vin… Walvis! roept hij. Iedereen verzamelt zich als een dolle in de kuip, maar de vin lijkt verdwenen en de twijfel slaat toe, was het een walvis? We turen en turen, maar de watermaker heeft ook aandacht nodig… net als we ons allemaal weer ergens anders op willen richten roept Merlijn: “Daar links links links hij is héél groot… minstens zo lang als Halea!” Weer speuren we allemaal de golven af , maar het dier laat zich niet aan ons zien. Erik en Merlijn blijven nog even spotten, maar ze zien (vooral tot Erik’s grote teleurstelling) alleen maar zee.

Na veel stapjes vooruit, enkele achteruit en sommige opzij (man man man, klussen bij een snelheid van 8+ knopen en 4 meter golven kun je gerust fitness noemen… Erik houdt de vaart er lekker in in ieder geval) is de watermaker weer up-and-running. Het brakke water uit de voorste tank gebruiken om af te wassen en te douchen, de voorste tank bevat drinkwater uit zee… en we hebben trouwens ook nog 7545258980421 flessen water die door ons hele schip verstopt zijn (ik overdrijf nooit). Uitdroging is daardoor onwaarschijnlijk, dat is dus geen directe zorg. En waar het zout vandaan komt in de achterste tank? Waarschijnlijk via de ontluchter, die zeer laag (té laag??) achterop de kont van Halea zit. De hoge golven die achterop komen glijden waarschijnlijk naar binnen via die uitlaat en hebben het zoete water stukje bij beetje zouter gemaakt.

Een druk dagje dus hier op de Atlantische. Het bananen brood was trouwens heerlijk… en zo op!

Update #8 03/01/2023

Vandaag was een best wel kalme dag, zelfs de zee deed rustiger aan. Geen walvissen, althans niet zichtbaar… misschien zwemmen ze in grote getallen om ons heen. Ook geen klussen of verdwaalde vliegende vissen om ons bezig te houden. Dus we kijken weer naar de (overigens onnoemelijk prachtig blauwe) zee, kletsen, lezen en gamen.

Er komt nog wat harde wind aan morgen, dus dan racen we weer een stukkie. Halea vindt dat het leukst, de crew vindt zo’n dagje als vandaag af en toe ook best lekker.

Update #9 04/01/2023

Het vest was in juni nieuw gekocht, maar gelukkig hebben wij een tweede vest ook bij ons, dus ze mag de kuip weer in. En dat was nodig, want… WALVISSEN!!

Een troep, kudde, groep (??? dat zoeken we op als we weer internettoegang hebben) walvissen heeft ons minstens twee uur beziggehouden.

Inmiddels dus even opgezocht. Het is: SCHOOL! Een school walvissen.

Ze lieten zich goed zien, maar slecht fotograferen… dus jullie moeten onze verhalen straks geloven zonder beeld als bewijs. Zowel boven als onder water, in de golven en naast onze boot. Prachtig hoe die grote dieren zich zin een schijnbare vertraging voortbewegen. Een grote vlek onder het wateroppervlak, sommige delen lichter van kleur waardoor ze extra opvallen. Indrukwekkend!!

We maken ons nu op voor de nachtdiensten. De voorspelde wind heeft gusts tot 28 knopen, dus vervelen zullen we ons niet.

Update #10 05/01/2023

Wat een nacht! De wind trok lekker aan en met twee riffen en een gereefde genua begonnen we aan de nachtdiensten. De golven werden hoger en hoger, tot ver boven het dek. Je zag ze van achteren aankomen en vlak voordat ze over de spiegel heen klapten werd Halea opgetild en meegenomen naar voren. Maar de golven kwamen niet alleen netjes van achteren, de wispelturige wind zorgde voor héle woelige baren. Slapen werd ook een uitdaging, in de punt liggen we (Merlijn, Olivia, Frank of ik) dwars in bed, dan schuif je van boven naar beneden in plaats van van links naar rechts… en geloof me: dat is prettiger voor je lijf! Maar als het zo tekeer gaat dan schuift dat hele lijf toch weg, naar ‘onderen’. Ik zet dan mijn voeten tegen de plank aan de zijkant en hou mezelf tegen. Olivia ligt op een gegeven moment opgekruld onderin, totaal weggezakt en Merlijn houdt stand als een plank in het midden. We slapen niet echt, maar wakker zijn we ook niet. Oké, onthoud deze situatie.

Omdat we dichter bij de Carieb komen is het warm, ook ‘s nachts en ook als het kneiterhard waait. Maar de wind brengt ook aardig wat nachtelijke buien (best eng, want je ziet ze aan komen rollen als extra donkere streep in de donkere lucht) dus alle ramen zijn dicht. Binnen is het daardoor niet te doen warm. Dus toen ik na mijn dienst in bed kroop bij de meiden zette ik ons dakraam vast op het kleinste kiertje met de gedachte dat daar wat wind door kan, maar geen regen en dat de huidige koers de punt van ons schip niet in de golven duwt, een safe spleetje dus…

Tot 05:10 uur toen de neus van Halea toch even aan de zee wilde snuffelen… en er door dat hele kleine (zelfs voor het oog onzichtbare) spleetje een ontzettende grote klets water bleek te passen. Horizontaal water noem ik dat. En wie ligt er onder dat raam een poging te doen kaarsrecht te blijven liggen?? Juist!
Natte chaos in de ‘master bedroom’, waarbij Merlijn en ik de slappe lach kregen, maar Olivia boos op ons werd omdat ze NU wilde slapen… terwijl wij het beddengoed eraf aan het halen waren. Erik zijn dienst was om 05:00 uur begonnen en hij rende met een ‘coupe ontplof’ de kamer binnen om zijn zeil jas op te halen, want het was toch wat ‘wilder dan hij dacht’ buiten.
Ja, dat hadden wij in de punt allang in de gaten!

Update #11 06/01/2023

We komen steeds wat dichterbij onze bestemming! En hét hoofdonderwerp aan boord is natuurlijk de aankomsttijd. We hadden vandaag de keuze tussen ‘race modus’ en kans maken op aankomen op zaterdag rond 18 uur óf ‘relax modus’ en waarschijnlijk ergens rond middernacht op onze tenen zachtjes de baai in varen en een plekje zoeken tussen de andere boten. Na nauw beraad is het de laatste modus geworden.

Dus, zaterdagavond of zondagochtend heel vroeg gooien wij ons anker uit en begint er een nieuwe fase van onze reis.

Update #12 07/01/2023

DEEL 1 (van 2) – We zijn er bijna! Volgens de natuurkundige wetten zouden we land moeten zien, maar het is heiig dus we zien alleen zee zoals we dat gewend zijn van de afgelopen dagen.

Het ziet ernaar uit dat we in de avond aankomen. Het is hier nu half 4, dus nog een paar uurtjes!

DEEL 2 (van 2) – We zijn er! Na twaalf dagen en negen uur hebben we ons anker uitgegooid in Carlisle Bay, Barbados.

Champagne! En dan naar bed, hahaha

Extra data!

Oh, voor de geïnteresseerden heb ik hieronder het overzichtelijke schema geplaatst dat we ontvangen hebben van Onno. Hij heeft onze gps-locaties, snelheden en afstanden 12 dagen lang nauwkeurig bijgehouden. Waarom? Omdat hij meteoroloog is en stuurman was op de grote vaart en wij hem gevraagd hebben om op afstand met ons mee te kijken naar het weer en de veranderingen op de plekken waar wij zeilen tijdens een grote oversteek. Een extra paar ogen, met gedegen kennis, om ons te helpen beslissingen te maken als er onverwacht slecht of gevaarlijk weer aankomt. Veiligheid voorop!